Υπάρχει μια γραμμή, εκεί όπου η γη συναντά τον ουρανό, εκεί όπου το βλέμμα σταματά και η σκέψη συνεχίζει, εκεί γεννιέται ο «Ορίζων».

Δεν είναι τόπος. Δεν είναι τέλος. Είναι η υπόσχεση ενός δρόμου που δεν έχει ακόμη διανυθεί. Ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για να φτάσει τον ορίζοντα, αλλά για να κινείται προς αυτόν και κάθε βήμα του μετακινεί τα όρια του κόσμου!

Γι' αυτό ο «Ορίζων» είναι σύμβολο.

Της αναζήτησης, γιατί εκείνος που προχωρεί, ανακαλύπτει πως πίσω από κάθε όριο υπάρχει ένας νέος κόσμος, μια νέα γνώση, ένα νέο ερώτημα.

Του έργου, γατί ό άνθρωπος δεν ορίζεται μόνο από όσα σκέφτεται, αλλά και από όσα δημιουργεί. Το έργο είναι η στιγμή κατά την οποία η ιδέα αποκτά μορφή και αφήνει το αποτύπωμά της στον κόσμο.

Της πρωτοπορίας, γιατί πρωτοπόρος δεν είναι εκείνος που ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τον δρόμο. Είναι εκείνος που τολμά να βαδίσει εκεί όπου ο δρόμος δεν έχει ακόμη χαραχθεί, αμφισβητώντας το δεδομένο, αναζητώντας το δυνατό μέσα στο φαινομενικά αδύνατο.

Ο «Ορίζων» είναι η γραμμή ισορροπίας μας  ανάμεσα στη γη και στον ουρανό,
ανάμεσα στο πραγματικό και στο ιδεατό, ανάμεσα σε αυτό που είμαστε και σε αυτό που μπορούμε να γίνουμε και ό,τι στέκεται ανάμεσά τους σαν μια σιωπηλή πρόσκληση: Προχώρα!